Implanty

Implantoprotetyka

Współcześnie najnowocześniejszym sposobem uzupełnienia utraconych zębów jest odbudowa protetyczna na implantach. Zasadniczym elementem, który umożliwia taki rodzaj odbudowy jest sam implant, czyli rodzaj wszczepu o kształcie śruby, który zostaje wprowadzony w kości szczęk.

Czym jest właściwie implant?

Można w uproszczeniu stwierdzić, że implant to odpowiednik korzenia utraconego zęba, na którym w dalszej kolejności zostaje zamocowana część protetyczna – pojedyncza korona, most, czy też proteza typu overdenture, w zależności od istniejących braków zębowych.

Czy metal z którego zbudowany jest implant nie wywoła u mnie reakcji alergicznej?

Kluczowe w sukcesie postępowania implantoprotetycznego są unikalne właściwości materiału, z którego jest wykonany implant. Przełomowe odkrycie występowania zjawiska osteointegracji, czyli fizycznego połączenia kości z powierzchnią tytanu, pozwoliło zastosować właśnie ten materiał w zdecydowanej większości systemów implantologicznych. Organizm traktuje tytanowy wszczep jako fragment własnego ciała, nie tylko nie odrzucając takiego materiału, ale także wytwarzając neuronalne połączenia odpowiedzialne za powstanie zjawiska osteopercepcji – jest to „wyczuwanie” struktury spożywanych pokarmów i siły, jaka pojawia się podczas gryzienia na odbudowanych zębach tak, jak ma to miejsce w zębach naturalnych. Sprawia to, że pacjent stopniowo niemal zapomina o fakcie posiadania takiego rodzaju odbudowy i normalne codzienne funkcjonowanie nie odbiega od tego, które występuje przy pełnych naturalnych łukach zębowych.

Mam już wszczepiony implant. Co dalej?

Sam implant byłby bezwartościowy, gdyby nie osadzona na nim tzw. suprastruktura, czyli protetyczna część, wystająca ponad poziom dziąsła i odpowiadająca za spełnianą funkcję i estetykę. Po okresie osteointegracji, czyli zrośnięcia się implantu z kością ( co trwa zwykle ok 3 - 4 miesiące), ma miejsce instalacja części protetycznej na osadzonym w kości implancie.   
W najprostszym postępowaniu, przy odbudowie pojedynczego zęba może to być korona – poza pewnymi technicznymi różnicami - nie różniąca się znacznie od tej "zwykłej", wy
konywanej na własnym, oszlifowanym zębie.
Podobnie, przy większych brakach, stosowane są mosty, które ograniczają liczbę koniecznych wszczepów. Przykładowo na dwóch implantach (czyli wkręconych w kość śrubach) może opierać się czteropunktowy most, czyli odbudowujący brak czterech zębów obok siebie.
W sytuacji bezzębia, dla użytkowników protez całkowitych, poprawę komfortu zapewnią dwa implanty w żuchwie i cztery implanty w szczęce, na których oparta zostaje proteza typu overdenture. Jest to rozwiązanie minimalne, które może zostać, w zależności od konkretnej sytuacji klinicznej, rozszerzone nawet do mostu okrężnego, czyli dwunastopunktowego, odbudowującego zęby od „szóstki” do „szóstki” opartego zwykle na sześciu implantach.
Jak więc widać odbudowa zębów przy pomocy implantów otwiera ogromną liczbę możliwości, od odbudowy pojedynczego zęba po rehabilitację pacjentów z bezzębiem.

 

Implantoprotetyka krok po kroku

  1. Pierwsza wizyta to dokładne badanie, uwzględniające wywiad ogólny, tak, aby móc zakwalifikować pacjenta do leczenia implantologicznego. Ze względu na duże zaangażowanie organizmu pacjenta w procesie integracji ze wszczepem ważne jest ustabilizowanie zdrowia ogólnego i wyeliminowanie szkodliwych nawyków, które mogłyby powodować problemy na każdym etapie leczenia. Szczególnie ważne jest zrezygnowanie z palenia papierosów, które zgodnie z wynikami wielu badań klinicznych, utrudnia integrację implantu z kością. Lekarz ocenia również stan i ilość kości szczęk, w które wprowadzony zostanie wszczep, dużą rolę odgrywa tu badanie radiologiczne. W przypadku niewystarczających tzw. warunków kostnych, konieczny jest poprzedzający zabieg sterowanej regeneracji kości lub podniesienie dna zatoki szczękowej. Są to zabiegi, których celem jest zwiększenie przestrzeni na implant. W zależności od stosowanej techniki wykorzystuje się materiały syntetyczne, naturalne lub uzyskane od samego pacjenta, tzw. przeszczepy autogenne. Na tym etapie bardzo ważne jest dokładne zapoznanie się z przygotowanym przez lekarza planem leczenia i jego alternatywami. Dokładne zrozumienie zalet i wad każdego rozwiązania pozwala na dokonanie wyboru satysfakcjonującej opcji leczenia.
  2.  Kolejna wizyta obejmuje zabieg chirurgiczny, czyli samo wszczepienie implantów. W znieczuleniu miejscowym chirurg przygotowuje łoże kostne i następnie wprowadza wszczep, upewniając się na koniec, że została uzyskana właściwa stabilizacja implantu. Błona śluzowa zostaje zaszyta i implant pozostawia się w kości na okres trzech miesięcy w przypadku żuchwy i od czterech  do sześciu miesięcy dla szczęki. W tym czasie zachodzi opisana wyżej osteointegracja, a pacjent zostaje zabezpieczony funkcjonalnie i estetycznie przy pomocy uzupełnienia tymczasowego.
  3. Po opisanym okresie następuje odsłonięcie implantu i wkręcenie tzw. śruby gojącej, która przez okres 14 dni prowadzi do zagojenia i ukształtowania błony śluzowej tak, aby jak najlepiej komponowała się z przyszłą koroną lub innym zaplanowanym uzupełnieniem.
  4. Po 14 dniach zostaje wykonana część protetyczna. W zależności od zastosowanego rozwiązania ma ona nieco odmienny przebieg, jednak zasadniczo składa się z etapu pobrania wycisków, następnie wykonania w laboratorium łącznika – czyli elementu łączącego z implantem oraz korony lub innego uzupełnienia.
  5. Ostatnia wizyta składa się z przykręcenia łącznika i zacementowania lub przykręcenia uzupełnienia protetycznego.
Powrót
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.