Implanty

Podnoszenie dna zatoki szczękowej (Sinus lift)

W przypadku wszczepiania implantów w szczęce, stosunkowo często pewną przeszkodę takiego leczenia stanowi zbyt mała ilość kości oddzielającej jamę ustną od przestrzeni powietrznej jaką jest zatoka szczękowa. Najnowsze osiągnięcia chirurgii stomatologicznej pozwalają na rozwiązanie tego problemu poprzez przeprowadzenie zabiegu, jakim jest podniesienie dna zatoki szczękowej (sinus lift).

Czym są zatoki szczękowe?

Są to przestrzenie powietrzne znajdujące się w kościach szczęk, nad korzeniami górnych zębów, najczęściej sięgając od „czwórek” do „siódemek”. Należą do systemu zatok obocznych nosa, a ich prawidłowe funkcjonowanie pozwala na swobodne oddychanie ciepłym i nawilżonym powietrzem, poprzez połączenie z jamą nosową. Są to więc potrzebne struktury, jednak niekiedy ich anatomia połączona z zanikiem kości wyrostka zębodołowego szczęki sprawia, że istnieje zbyt cienka warstwa, w którą można wprowadzić implant – nie może on znajdować się w świetle zatoki.

Zabieg podnoszenia dna zatoki szczękowej.

W opisywanym przypadku niedostatecznej wysokości kości, w którą implantolog planuje wszczepić implant, należy przeprowadzić zabieg podniesienia dna zatoki, jedną z dwóch dostępnych metod. Zasadniczym celem tego zabiegu jest takie kontrolowane podniesienie ściany kostnej, tworzącej dno zatoki, które umożliwi wytworzenie w powstałej przestrzeni nowej kości poprzez wprowadzenie materiału kościozastępczego.

Metoda „zamknięta” (osteotomowa)

Polega ona na wprowadzeniu materiału kościozastępczego przez otwór wykonany w celu wszczepienia implantu. Jest to rozwiązanie, które pozwala na zwiększenie wymiaru kości w niewielkim zakresie, ale charakteryzuje się niewątpliwą zaletą jaką jest wykorzystanie tego samego otworu, jaki jest potrzebny do wprowadzenia implantu, a co za tym idzie, czyni zabieg mniej traumatycznym. Co więcej, implant zostaje wszczepiony na tej samej wizycie. Ze względu na brak pełnej kontroli wzrokowej nad przeprowadzanym działaniem, niekiedy dochodzi do przypadkowego otwarcia światła zatoki. W takim przypadku lekarz jest zmuszony przeprowadzić zabieg drugą opisywaną metodą.

Metoda „otwarta”

Metoda ta polega na wprowadzeniu materiału kościozastępczego przez specjalnie do tego przygotowany otwór boczny. W przeciwieństwie do metody „zamkniętej” zabieg ten wiąże się z wykonaniem dodatkowego nacięcia i otworu dostępowego do zatoki, co stanowi pewną niedogodność, jednak zapewnia doskonały wgląd i pozwala na zwiększenie wysokości kości w znacznie większym zakresie. Indywidualnie podejmowana jest decyzja odnośnie wszczepienia implantów – w przypadkach, w których przed zabiegiem istniała dostateczna ilość kości, a dno zatoki zostało podniesione nieznacznie, implantolog może wprowadzić implanty na tej samej wizycie, tak jak ma to miejsce w przypadku metody „zamkniętej”. W sytuacji większej interwencji, wszczepienie implantów musi zostać odroczone na okres zwykle kilku miesięcy.

Prawidłowa ocena radiologiczna pacjenta, pozwala podjąć lekarzowi właściwą decyzję terapeutyczną. Wobec możliwości współczesnej chirurgii, nawet w przypadkach dawniej wykluczających możliwości leczenia implantoprotetycznego, dzisiaj możliwe jest podjęcie działań, które w sposób bezpieczny i przewidywalny pozwalają na zwiększenie ilości kości, potrzebnej w celu utrzymania stabilizacji implantu. Zastosowanie mało inwazyjnych metod pozwala na szybkie i skuteczne leczenie, które nie zmusza pacjenta do dalszego oczekiwania na wymarzony uśmiech.

Powrót
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.