Implanty

Podnoszenie dna zatoki szczękowej (Sinus lift)

Stosunkowo częstą przeszkodą dla wszczepiania implantów jest zbyt mała ilość kości oddzielającej jamę ustną od przestrzeni powietrznej, jaką jest zatoka szczękowa. Najnowsze osiągnięcia chirurgii stomatologicznej pozwalają na rozwiązanie tego problemu poprzez zwiększenie ilości kości potrzebnej do stabilizacji implantu poprzez zabieg podniesienia dna zatoki szczękowej (sinus lift).

Czym są zatoki szczękowe?

Zatoki szczękowe to przestrzenie powietrzne znajdujące się w kościach szczęk, nad korzeniami górnych zębów, najczęściej sięgające od „czwórek” do „siódemek”. Należą do systemu zatok obocznych nosa, a ich prawidłowe funkcjonowanie pozwala na swobodne oddychanie ciepłym i nawilżonym powietrzem, poprzez połączenie z jamą nosową. Są to więc potrzebne struktury, jednak niekiedy ich anatomia połączona z zanikiem kości wyrostka zębodołowego szczęki sprawia, że warstwa, w którą można wprowadzić implant jest zbyt cienka, gdyż nie może on znaleźć się w świetle zatoki.

Zabieg podnoszenia dna zatoki szczękowej

W przypadku niedostatecznej wysokości kości, w którą implantolog planuje wszczepić implant, należy przeprowadzić zabieg podniesienia dna zatoki jedną z dwóch dostępnych metod. Zasadniczym celem tego zabiegu jest takie kontrolowane podniesienie ściany kostnej, tworzącej dno zatoki, które umożliwi wytworzenie w powstałej przestrzeni nowej kości poprzez wprowadzenie materiału kościozastępczego.

1. Metoda „zamknięta” (osteotomowa)

Polega na wprowadzeniu biomateriału kościozastępczego przez otwór wykonany w celu wszczepienia implantu. Jest to rozwiązanie, które pozwala na zwiększenie wymiaru kości w niewielkim zakresie, ale charakteryzuje się niewątpliwą zaletą jaką jest wykorzystanie tego samego otworu, jaki jest potrzebny do wprowadzenia implantu, a co za tym idzie, czyni zabieg mniej inwazyjnym. Co więcej, implant zostaje wszczepiony na tej samej wizycie. Ze względu na brak pełnej kontroli wzrokowej nad przeprowadzanym działaniem, niekiedy dochodzi do przypadkowego otwarcia światła zatoki. W takim przypadku lekarz jest zmuszony przeprowadzić zabieg drugą opisywaną metodą.


2. Metoda „otwarta” 

Polega na wprowadzeniu materiału kościozastępczego przez specjalnie do tego przygotowany otwór boczny. W przeciwieństwie do metody „zamkniętej” zabieg ten wiąże się z wykonaniem dodatkowego nacięcia i otworu dostępowego do zatoki, co stanowi pewną niedogodność, jednak zapewnia doskonały wgląd i pozwala na zwiększenie wysokości kości w znacznie większym zakresie. Decyzja dotycząca jednoczesnego wszczepienia implantów podejmowana jest indywidualnie – w przypadkach, w których przed zabiegiem istniała dostateczna ilość kości, a dno zatoki zostało podniesione nieznacznie, implantolog może wprowadzić implanty na tej samej wizycie, tak jak ma to miejsce w przypadku metody „zamkniętej”. W sytuacji większej interwencji, wszczepienie implantów musi zostać odroczone na okres do kilku miesięcy.

Powrót
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.