Licówki ceramiczne - uśmiech szyty na miarę

Dr n. med. Piotr Jurkowski
Podjąłeś decyzję o zaopatrzeniu zębów w licówki, ale zastanawiasz się skąd biorą się znaczne różnice w ich cenach? Postaramy się przybliżyć Ci to zagadnienie oraz wyjaśnić kto, z czego i jakimi metodami przygotowuje licówki.

Wybór metody przygotowania licówek i materiału, z jakiego są wykonane zależy przede wszystkim od danej sytuacji klinicznej oraz budżetu pacjenta. Najtrwalsze i najdoskonalsze wizualnie są licówki ceramiczne. W przypadku odbudowy o dużym zasięgu, kiedy dodatkowo mamy do czynienia z narażeniem na działanie dużych sił zgryzowych (np. u osób mocno zaciskających i/lub zgrzytających zębami), prawdopodobnie najlepszym rozwiązaniem okażą się licówki z twardej i wytrzymałej ceramiki dwukrzemianowo-litowej. W przypadku, kiedy do odbudowy mamy pojedynczy ząb lub powierzchnię styczną między zębami i zależy nam na absolutnie perfekcyjnym dopasowaniu licówki, a przy tym nasze możliwości budżetowe na to pozwalają, warto rozważyć ceramikę feldszpatową (skaleniową). Jeśli natomiast zależy nam na szybkiej poprawie wizualnej zębów jak najniższym kosztem, możemy pokusić się o licówki kompozytowe. Każdy wymieniony rodzaj licówki wymaga innego przygotowania, zaplecza technologicznego oraz różnych, specjalistycznych umiejętności.

Przygotowanie licówek ceramicznych może odbywać się na kilka sposobów. Tradycyjną, oryginalną techniką jest napalanie porcelany. Jest to niezmiernie precyzyjny i czasochłonny proces polegający na napalaniu kolejnych cieniutkich warstw ceramiki feldszpatowej (skaleniowej) na folii platynowej w temperaturze powyżej 900 stopni Celcjusza. Każda warstwa porcelany jest nakładana ręcznie małym pędzelkiem i odpowiednio przy tym cieniowana kolorystycznie, aby uzyskać doskonały wizualnie efekt przezierności zbliżony do naturalnego szkliwa zęba. Szkliwo jest zbudowane w 98% z materii nieorganicznej w postaci kryształów dwuhydroksyapatytu oraz 2% związków organicznych i wody. Odtworzenie takiej materii za pomocą pędzla i porcelany jest szczytem artyzmu dentystycznego, dlatego tak niewielu specjalistów podejmuje to wyzwanie. Praca technika ceramisty wykonującego licówki tą metodą wymaga nie tylko odpowiedniego wykształcenia (najlepiej kiedy jest to technik dentystyczny, inżynier materiałowy), ale również swoistego talentu artystycznego, wybitnych zdolności manualnych, precyzji, cierpliwości i przede wszystkim ogromnego doświadczenia! W Dorotowska Dental Clinic mamy to szczęście, że na stałe współpracujemy z wybitnymi ceramistami pracującymi z pasją i zaangażowaniem od wielu lat.

Technika napalania porcelany skaleniowej znajduje zastosowanie szczególnie w przypadkach konieczności odbudowania pojedynczego zęba, np. nadłamania kąta siecznego lub ścian stycznych w celu zamknięcia przerwy między zębami. Tam, gdzie w grę wchodzą bardzo dyskretne różnice wizualne, a praca nie ma charakteru kompleksowego, na życzenie pacjenta jesteśmy w stanie zaproponować bezpośrednią pracę pacjenta z ceramistą. W ciągu kilku godzin, pracując niemal jak artysta malarz z modelem, ceramista w pracowni dobiera odcienie porcelany do pozostałych zębów i misternie odtwarza naturalny wygląd zęba. Taką pracę można porównać do krawca szyjącego na miarę garnitur z najwyższej jakości wełny.

Tradycyjna metoda przygotowania licówek z ceramiki feldszpatowej, ze względu na czasochłonność i wysokie koszty, została w ostatnich latach ograniczona na rzecz prostszych i bardziej zautomatyzowanych metod (systemy CAD/CAM), dających porównywalne efekty wizualne i nawet lepsze parametry wytrzymałościowe. Najbardziej popularnym obecnie, doskonałym jakościowo materiałem stosowanym przy wykonywaniu licówek jest ceramika dwukrzemianowo-litowa. W systemach typu E-max licówki są projektowane komputerowo i wykonywane maszynowo z gotowych bloczków ceramicznych. Każdy bloczek posiada certyfikat materiałowy, gwarantujący najwyższą jakość ceramiki. Odcienie i stopień przezierności bloczków ceramicznych, z których wykonywane są licówki, różnią się. Na bloczkach nieprzeziernych można pracować dalej w pracowni ceramicznej, gdzie technik ceramista nakłada na takie licówki ręcznie kolejne warstwy porcelany, cieniuje je i wypala w piecu. W ten sposób uzyskuje się niezwykle trwałą i doskonałą wizualnie konstrukcję warstwową, zapewniającą wytrzymałość i piękne efekty estetyczne. Z kolei licówki z bloczków przeziernych wystarczy tylko dopracować kolorystycznie nanosząc na nie pędzlem odpowiednie kolory farb. Również w tym przypadku efekt końcowy zależy od zdolności manualnych i doświadczenia technika. Taki rodzaj licówek można porównać do garnituru zakupionego w prestiżowym butiku, gdzie w razie potrzeby można dostosować określone parametry do naszych indywidualnych potrzeb.

Popularną metodą poprawy niedoskonałości w wyglądzie zębów są również licówki kompozytowe. Na to rozwiązanie pacjenci decydują się najczęściej ze względów finansowych. Licówki kompozytowe wykonywane są przez lekarza stomatologa na fotelu dentystycznym, bezpośrednio na zębach pacjenta, z materiału światłoutwardzalnego, identycznego jak ten wykorzystywany do wypełniania ubytków w zębach. Do wykonania licówek kompozytowych nie potrzeba angażowania technika dentystycznego. Niestety, nie jest to tak trwałe i doskonałe wizualnie rozwiązanie jak licówki porcelanowe, ale różnica w cenie bywa kilkukrotna i dla wielu pacjentów stanowi to przeważający argument. Tego typu licówki możemy porównać do garnituru z sieciowego sklepu z ubraniami, gdzie zawsze szybko znajdziemy dobrze wyglądający ubiór zachowujący jakość w ograniczonym czasie.
W kolejnym artykule przybliżymy Wam krok po kroku pracę ceramisty - technika dentystycznego, który wykonuje licówki ceramiczne.

Dziękujemy technikowi dentystycznemu Pani Elżbiecie Szczuka za pomoc przy opracowaniu materiału.