Protetyka

Inlay, onlay, overlay

Wkłady typu inlay, onlay czy overlay to grupa uzupełnień protetycznych przeznaczonych do odbudowy tkanek zęba z wykorzystaniem materiału opracowanego w laboratorium protetycznym. Obrazowo ujmując, są to obszerne wypełnienia zębów w formie przygotowanych wcześniej elementów. Tego typu wkłady stanowią alternatywę dla wypełnień tradycyjnych (tzw. „plomb”). Wkłady koronowe, bo tak również nazywane są te uzupełnienia, stanowią zatem pośrednią opcję terapeutyczną między wypełnieniem bezpośrednim, czyli tzw. „plombą” a pełną koroną protetyczną.

W przypadku wkładów koronowych, zasięg opracowania zęba jest determinowany przez zmiany próchnicowe lub urazowe zębów, co jest charakterystyczne również dla tradycyjnych wypełnień. Cechą wspólną z koroną jest natomiast konieczność przygotowania gotowego uzupełnienia w laboratorium. Z tego powodu wykonanie wkładu wymaga dwóch wizyt, jednak w wielu przypadkach pozwala odbudować zęby w sposób bardziej trwały i estetyczny niż z użyciem klasycznego wypełnienia.

Szczególnym wskazaniem do wykonania wkładu jest brak możliwości odbudowy zachowawczej takich newralgicznych punktów, jak powierzchnia styczna, czyli przylegająca do sąsiedniego zęba, lub powierzchnia żująca.

Dzięki przeniesieniu części pracy do laboratorium, możliwe jest bardzo precyzyjne odtworzenie struktur zęba tak, aby zabezpieczyć tkanki sąsiednie i zrównoważyć warunki zwarciowe.

 

Rodzaje wkładów koronowych

Ze względu na umiejscowienie i obszar ubytku wyróżnia się wkłady typu inlay (wkład), onlay (nakład) i overlay (nadkład). Materiały, z których mogą być wykonane wkłady to głównie ceramika i kompozyty. Wskazania do poszczególnych typów wkładów są dobierane indywidualnie dla każdego pacjenta.


Wkłady krok po kroku:

1. Diagnostyka i plan leczenia

Procedura wykonania wkładu nie różni się znacząco od postępowania przy koronach protetycznych. W pierwszej kolejności lekarz stomatolog wykonuje badanie stomatologiczne i kwalifikuje ząb  do wykonania danej odbudowy. Podczas tej wizyty lekarz ocenia zniszczenie tkanek zęba, jego umocowanie w kości i stan kliniczny miazgi (czy ząb jest żywy, martwy lub też w stanie zapalnym). Niezbędne są też zdjęcia radiologiczne, które dostarczają informacji na temat procesów zachodzących w zębie i przylegających tkankach. Na podstawie zdjęć można ocenić stan korzenia zęba i otaczającej kości. W przypadku zębów żywych, w których nie odnotowuje się patologii miazgi i kości, po wyleczeniu zęba, można przejść do etapu opracowania go pod wkład. Natomiast w przypadku, gdy badanie wskaże potrzebę leczenia kanałowego, następuje zaplanowanie leczenia, w tym opracowania kanału korzeniowego i wzmocnienia go wkładem koronowo-korzeniowym.

2. Opracowanie zęba i przygotowanie wkładu

Następnie przystępujemy do właściwego opracowania zęba pod wkład (tzw. preparacji). Ten etap odbywa się w znieczuleniu miejscowym (przy zębie żywym) lub bez znieczulenia (przy zębie martwym). Preparacja zęba polega na zeszlifowaniu cienkiej warstwy szkliwa i zębiny, znoszącym odwapnione tkanki, w celu zapewnienia miejsca na materiał przyszłego wkładu oraz wygładzenie wszelkich ostrych brzegów i nierówności. Następnie pobierany jest wycisk, czyli odbicie w plastycznej masie opracowanego zęba wraz z pozostałymi zębami w jamie ustnej obu łuków zębowych. Jest to informacja wysyłana do laboratorium, na podstawie której technik dentystyczny  przygotowuje wkład. Lekarz proponuje pacjentowi również materiał i kolor uzupełnienia. Wizytę kończy tymczasowe zabezpieczenie zęba kompozytem, aby uchronić ząb przed czynnikami zewnętrznymi oraz zapewnić pacjentowi komfort estetyczny i pełną funkcjonalność żucia i mowy do czasu zacementowania wkładu właściwego.

3. Zacementowanie wkładu

Ze względu na konieczność zastosowania specjalnych cementów (tzw. adhezyjnych) procedura musi zostać wykonana w osłonie koferdamu – jest to specjalna gumowa osłona zabezpieczająca ząb przed dostępem wilgoci. Ze względu na rozległość osłony może ona powodować pewien dyskomfort u pacjenta, jednak już po chwili ustępuje on miejsca wygodzie powodowanej swobodą języka, brakiem wałków z ligniny i ciągłemu odpływowi śliny przy pomocy ślinociągu.


Przewagą wkładów typu inlay/overlay nad wypełnieniami tradycyjnymi jest dłuższa żywotność i wytrzymałość. Dobrze wykonany wkład pozwala na uzyskanie efektu estetycznego i funkcjonalnego odpowiadającego naturalnym tkankom zęba nawet  przez kilkadziesiąt lat.

 

Odpowiedzi na najczęściej zadawane odpowiedzi na temat wkładów protetycznych znajdą Państwo w sekcji Pytań i Odpowiedzi.

Powrót
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.