Protetyka

Inlay, onlay, overlay

To grupa uzupełnień protetycznych, których cechą wspólną jest odbudowa tkanek zęba z wykorzystaniem materiału opracowanego w laboratorium protetycznym. Wkłady koronowe, bo tak również nazywane są te uzupełnienia, stanowią pośrednią opcję terapeutyczną między wypełnieniem bezpośrednim, czyli tzw. plombą, a pełną koroną protetyczną. Zasięg opracowania zęba jest determinowany przez zmiany próchnicowe lub urazowe zębów, co jest charakterystyczne również dla wypełnień, natomiast cechą wspólną z koroną jest konieczność przygotowania gotowego uzupełnienia w laboratorium – z tego powodu postępowanie w przypadku wykonania wkładu obejmuje więcej wizyt, jednak w wielu przypadkach pozwala odbudować zęby w sposób bardziej trwały i estetyczny niż z użyciem klasycznego wypełnienia.

Szczególnym wskazaniem do wykonania wkładu jest brak możliwości odbudowy zachowawczej takich newralgicznych punktów, jak powierzchnia styczna, czyli przylegająca do sąsiedniego zęba lub powierzchnia żująca.

Dzięki przeniesieniu części pracy do laboratorium, możliwe jest bardzo precyzyjne odtworzenie tych struktur tak, aby zabezpieczyć tkanki sąsiednie i zrównoważyć warunki zwarciowe. Ze względu na obszar ubytku wyróżnia się wymienione we wstępie uzupełnienia onlay, inlay, overlay, z kolei polskie odpowiedniki tych nazw to nakład, wkład i nadkład. Materiały, z których mogą być one wykonane to głównie ceramika i materiały kompozytowe. Dawniej stosowano również w tym celu stopy metali, jednak chęć posiadania wszystkich zębów estetycznie identycznych z zębami naturalnymi skłoniła dentystów do korzystania tylko z materiałów to zapewniających. Wskazania do poszczególnych typów są dobierane indywidualnie dla każdego pacjenta.


Wkłady krok po kroku:

  1. Procedura wykonania wkładu nie różni się znacząco od tej opisanej przy koronach protetycznych. Tak więc pierwszy etap to badanie zęba i tkanek otaczających, po którym często przystąpić można do opracowania.
  2. Szlifowanie zęba to zabieg całkowicie bezbolesny dzięki zastosowaniu znieczulenia. Po jego wykonaniu pobiera się wycisk obu łuków zębowych, a także dobiera kolor tak, aby doskonale komponował się z pozostałą częścią zęba.
  3. Ostatnia wizyta to zacementowanie wkładu. Ze względu na konieczność zastosowania specjalnych cementów, tzw. adhezyjnych, bardzo często musi ona zostać wykonana w osłonie koferdamu – jest to specjalna gumowa osłona, zabezpieczająca ząb przed dostępem wilgoci. Ze względu na jej rozległość może ona powodować pewien dyskomfort u pacjenta, jednak już po chwili ustępuje on miejsca wygodzie, spowodowanej swobodą dla języka, brakiem wałków z ligniny i ciągłemu odpływowi śliny przy pomocy ślinociągu. Dobrze wykonany wkład pozwala na uzyskanie efektu estetycznego i funkcjonalnego odpowiadającego naturalnym tkankom zęba.
Powrót
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.